.:: เรื่องสั้น รักสุดท้าย ::.


เรื่องสั้นเรื่องนี้ ผมแต่งขึ้นมา ตอนกำลังเศร้าๆ ซะด้วย เขียนไว้ตอน ปวส. 3 ครับ กะว่าจะทำเป็นหนังสั้น …แต่ก็ไม่ได้ทำ เพราะเปลี่ยนไปทำเรื่อง “น้องรหัส” แทน เพราะง่ายกว่า

————- อ่านแล้วคอมเม้นด้วยครับ ผมลงเรื่องนี้มา ประมาณ 3 – 4 เว็บแล้ว

——————————————————————————————————-

…จุดเริ่มของผมอยู่ที่นี่ครับ…ห้องเรียนห้องนี้….ผมและเธอพบกันครั้งแรกที่นี่

.:: วันนั้นเป็นวันแรกของปีการศึกษาใหม่…วันที่ผมได้เข้าเรียนในระดับชั้น ปวส.2 เป็นวันแรก..แล้วเธอคนนั้นก็ได้เข้ามาหาผม “เออ…พี่ค่ะ..พี่บาสใช่ไหมค่ะ? ” อ่อใช่ครับ “คือ..พี่บาสว่างไหมค่ะ คือหนูอยากจะรบกวนถามหน่อยน่ะค่ะ..เรื่องแอนิเมชั่นที่พี่ทำ..?” อ่อได้ครับ…เอ้านั่งลงก่อนสิ ”เอ๋..ว่าแต่น้องได้ดูผลงานของพี่แล้วหรอ?” “ค่ะพี่หนูได้หนูผลงานของพี่แล้ว หนูถึงถึงได้มาเรียนที่นี่ ก็เพราะหนูชอบงานด้านนี้ค่ะ.” “อ่อครับ” “ว่าแต่..น้องชื่ออะไรหรอครับ?” “ชื่อหมิวค่ะ”

.:: หลังจากวันนั้น ผมและเธอ ก็มักจะเข้าไปคุยกันบ่อยๆในห้องนี้ … เราทั้งสองสนิทสนมกันมากขึ้น ..ผมติวเรื่องคอมพ์ให้เธอ เธอก็ เล่าเรื่องผีให้ผมฟัง [……มูวี่…….]

.:: ผมไม่รู้ว่าเธอคิดเหมือนผมไหม … ผมรักเธอ […….] ในตอนที่ผมใกล้เรียนจบ ชั้น ปวส. 3 …ผมแทบไม่ได้ติดต่อกับเธอเลย เพราะงานเยอะมาก แม้แต่ในวันเกิดของเธอ ..ในวันนั้นผมได้เตรียมของขวัญไว้มอบให้เธอ …เธอโทรหาผมตั้งแต่เช้า( 4 สาย) แต่ผมก็ไม่ได้รับ เพราะติดงาน จนถึงเวลาเย็น ผมเดินทางเข้าไปส่งงานครู และหวังว่าเธอคงจะอยู่ที่ห้องนี้เหมือนเช่นทุกที …แต่วันนี้แปลกทั้งๆที่ปกติเธอจะเล่นคอมพ์อยู่ในห้องนี้ […] ผมจึงตั้งใจจะให้ของขวัญกับเธอในตอนเช้าของวันถัดไป …คืนนั้น เงินในโทรศัพท์ผมหมดเพราะโทรคุยเรื่องงานกับเพื่อนทั้งวัน ผมจึงได้แต่นอนรอว่าเธอจะโทรมาหาผม […] (เผลอหลับไป) และในคืนนั้นผมฝันเห็นเธอเดินจากผมไป …ตอนเช้าของวันอังคารผมรีบไปรอเธอที่ห้อง ด้วยความหวังที่จะให้แหวน เป็นของขวัญกับเธอ …………แต่วันนี้แปลกกว่าทุกวัน ผมไม่พบเธอเลย เธอไม่ได้มาวิลัย …และผมก็ได้มาทราบข่าวจากเพื่อนของเธอ [มันสายไปเสียแล้ว..ผมน่าจะรับโทรศัพท์เธอ..ผมน่าจะโทรไปหาเธอ ] เธอได้จากผมไปแล้ว จากไปแบบไม่มีวันหวนคืน มันเป็นความผิดของผมเอง เพราะผมไม่เอาใจใส่เธอ ในเวลาที่เธอกำลังต้องการกำลังใจจากผม ถ้าผมรู้เรื่องของเธอเร็วกว่านี้ …..ทำไม ทำไมกัน ทำไมผมถึงได้โง่อย่างนี้ ผมไม่เคยรู้เลยว่าเธอป่วย ……………ผมรักเธอมาก…ถึงผมจะตะโกนดังแค่ไหน เธอก็คงไม่ได้ยินผมแล้ว […] ผมได้สังเกตเห็นบางอย่างอยู่ใต้คีย์บอร์ด สิ่งนั้นก็คือจดหมาย ที่เธอได้ทิ้งเอาไว้ ((“พี่บาสค่ะ หมิวอยากจะสารภาพว่าหมิวรักพี่บาสค่ะ แต่เราคบกันไม่ได้ มันเป็นได้แค่เพียงความฝัน วันนี้เป็นวันเกินหนู แต่พี่บาสก็ไม่ได้มา ..หนูเข้าใจค่ะว่าพี่บาส งานยุ่งมาก ช่วงนี้หนูไม่ค่อยสบาย หนูอาจไม่ได้มาเรียน สัก 2 – 3 วันนะค่ะ *คิดถึงพี่บาสเสมอนะค่ะ.”.)).[..] ผมได้แต่นั่งเหมอลอย ..เพราะรู้ทั้งรู้ว่าเธอได้จากผมไปแล้วด้วยโรคหัวใจ….หลังจากทุกๆวันผมจะเข้ามานั่งอยู่ที่ห้องนี้..(อาจารย์เองก็เข้าใจ ถึงผมจะเรียนจบไปแล้ว) แล้ววันหนึ่งผมก็ได้รับจดหมาย ฉบับสุดท้ายของเธอ ..น้องสาวของหมิวเป็นคนนำมาให้ ((“พี่บาสค่ะ ที่ผ่านมาหนูมีความสุขมากค่ะ หนูไม่เคยเจอใครที่เหมือนพี่มาก่อนเลย เรามีอะไรคล้ายๆกัน ชอบดูหนังเหมือนกัน ชอบอ่านหนังสือเหมือนกัน หนูดีใจค่ะที่หนูได้มีโอกาสรู้จักกับพี่ ..หนูเคยหวังค่ะ หวังว่าสักวัน เราคงจะได้ร่วมทางกันเดินตามความฝัน….แต่ตอนนี้หนูคงต้องขอโทษพี่นะค่ะ….ขอโทษจริงๆ …..เมื่อพี่ได้อ่านจดหมายฉบับนี้ หนูคงไม่ได้อยู่แล้วล่ะค่ะ ลาก่อนค่ะ เป้นกำลังใจให้พี่บาสเดิมตามความฝันต่อนะ ค่ะ …ทำให้ได้ล่ะ เป็นผู้กำกับแทนหนูด้วยล่ะกัน…อิอิ”))……………….

.:: จากวันนั้นผมก็ได้สอบเข้ามาเป็นครูสอนที่นี่ และมานั่งเงียบๆที่ห้องนี้ทุกวัน

มาคอยเธออยู่ที่นี่..เหมือนที่เธอเคยมาคอยผมในวันนั้น
และนี่เป็นรักครั้งแรก และรักครั้งสุดท้ายของผม…

END

เพลงประกอบ หนังสั้น “รักสุดท้าย”

About Bggaro

ช่างภาพ งานรับปริญญา งานแต่ง(Wedding) งานพิธี พรีเว็ดดิ้ง(พรีเว็ดดิ้ง) ช่างภาพบีจีกาโร่ โทร : 0935350173 Fb : @BggaroPhotoStudio

Posted on ธันวาคม 18, 2010, in นวนิยาย&เรื่องสั้น and tagged . Bookmark the permalink. 11 ความเห็น.

  1. เศร้าจังเรย รักครั้งนี้

    จบไม่บริบูรณ์เลยอ่า

  2. พี่ อาจแก้ไขสำนวนบางคำ ยังไม่ค่อยกระชับนะ สู้ๆๆคะ เดี๋ยวก็แต่งได้ดี

  3. เด็กเมืองช้าง

    อยากหั้ยมีภาค2จัง

    จา รออ่านน่ะ

    เปงกำลังจัยหั้ยสู้ๆคร๊

  4. ซึ่ง เศร้า จัง ยังไง ชีวิตก็ยังมีพรุ้งนี้เสมอค่ะ สู้ๆ

  5. เืนื้อเรื่องสุดยอดมาก อ่านแล้วได้อารมณ์ตามเลยค่ะ

  6. น้องมิ้นท์ว่า..
    เนื้อเรื่องดีมากๆ เลยค่ะ..
    ทั้งซึ้งและเศร้า..

  7. มีเรื่องราวความเศร้าของอีกคน…ที่ได้เล่าเรื่องราวนั้นผ่านไดอารี่ปิดผนึกมันเอาไว้อย่างดี
    ตอนนี้ไดอารี่นั้นได้เปิดออกแล้ว

  8. บางครั้งความรักก็ไม่จำเป็นที่ต้องอยู่ด้วยกันเสมอไป เว้นเเต่เราจะยังคงยึดมั่นและเก็บความรู้สึกดีๆลงในใจดวงเล็กๆและ remember ไว้ในสมองที่เต็มไปด้วยความรู้สึกดีๆต่อเธอ ^^*

  9. จะเศร้าาไปหนายยยย TT

  1. Pingback: เตือนภัย! การระวังพวกชอบแท็กรูปโฆษณา | kunakorn2000

  2. Pingback: ทฤษฎี/แนวคิด | kunakorn2000

แสดงความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: